زی ذی نامه

ذي زي نامه
الهي! به مردان در خانه ات***** به آن زن ذليلان فرزانه ات

به آنان كه با امر روحي فلاك***** نشينند و سبزي نمايند پاك

به آنان كه از بيخ وبن زي ذييند***** شب و روز با امر زن مي زييند

به آنان كه مرعوب مادرزنند***** ز اخلاق نيكوش دم مي زنند

به آن شير مردان با پيشبند***** كه در ظرف شستن به تاب و تبند

به آنان كه در بچه داري تكند***** يلان عوض كردن پوشكند

به آنان كه بي امر و اذن عيال***** نياند در از جيبشان يك ريال

به آنان كه با ذوق و شوق تمام***** به مادرزن خود گويند مام!

به آنان كه دارند با افتخار***** نشان ايزو …نَه ! زي ذي نُه هزار

به آنان كه دامن رفو مي كنند***** زبعد رفويش اتو مي كنند

به آنان كه درگير سوزن نخند***** گرفتار پخت و پز مطبخند

به آن قرمه سبزي پزان قدر***** به آن مادران به ظاهر پدر

الهي! به آه دل زن ذليل***** به آن اشك چشمان ممد سيبيل(!)

به تنهاي مردان كه از لنگه كفش ***** چو جيغ عيالانشان شد بنفش

تو ما را بر اين عهد كن استوار!***** از اين زن ذليلي مكن بركنار!

به زي ذي جماعت نما لطف خاص***** نفرما از اين يوغ ما را خلاص

پ ن 1 :
این پست جوابیه محکمی به کسانی است که فکر میکنند زن ذلیل نیستند و از این امر خطیر و مهم فرار ی هستند … در کل بشین سر جات بابا :دی

پ ن 2:
من خودم هم نمیدونم چرا و به چدیلیل این پست در این جا قرار گرفت

پ ن 3 :
همین جا اعلام میکنم که این متن رو از بلاگ دوستم داش کیا گلم کش رفتم

ابیانه

دیروز .. ابیانه .. روستایی آرام با مردمی ساده و در عین حال تیز و خون گرم .

خیلی خوش گذشت و این بخاطر یک دست بودن و یک رنگ بودن بچه ها بود . خیلی خوشحالم که همچین دوستانی دارم و به تک تک شون افتخار میکنم . ممنون از همشووون

یکی بود یکی نبود

یکی بود یکی نبود غیر از امین هیشکی نبود

خوشحالم که اول قصه زندگی من با تمام غم ها و شادی هاش بااین جمله شروع می شود . میدانم این جمله سر آعاز تمام داستان هاست اما قصه زندگی چیز دیگریست. قصه ای که همیشه قهرمان و نامردش یکیست ، پیروز و بازنده اش یکیست، خوب ، بد ، زشتش را یک نفر رقم میزند ، و آن خود تو هستی. و من این نقش ها را با کسی شریک نمیشوم .
خیلی ها برای از بین بردن این جمله تلاش ها میکنند اما زندگی با تمثیل دیگر ی از این جمله به پایان میپذرید و باز هم تنها سفر کردن ادمی را به رخش میکشد.

باد

الان که دارم مینویسم صدای باد از لابلای پنجره وارد اتاق میشه
پنجره از شدت باد باز شد
هرچی برگه تو اتاق میز بود دور اتاق داره میچرخه

دیدن این صحنه من رو یاد چیزی انداخت
خیلی وقتا من و تو یا هر کس دیگه مثل این برگه ها هستیم که مشکلات ما رو به هر جا پرت میکنن .
مدت ها بود همیشه تو کش مکش این مشکلات داشتم دست و پا میزدم چون به خودم اطمینان نداشتم همیشه فکر میکردم باید منتظر بمونی تا این مشکلات خود بخود از بین برن
اما وقتی شروع کردم به تصمیم گرفتن ، جنگیدن ، تلاش کردن دیدم زندگی خیلی بهتر شد نمیگم زیبا شد اما از این منجلاب بهتر شد

حقوق بشر

مرگ یک فعال سیاسی دیگر در زندان گوهر دشت کرج ذهن فعالان حقوق بشر را به در مورد وضع زندانیان سیاسی به مخاطره انداخت . امیر حسین حشمت ساران که از چندی قبل در زندان به سر میبرد و بدلیل نارسایی قلبی اش بارها تقاضای مرخصی کرده بود امروز دار فانی را وداع گفت
وکیل این زندانی بارها تقاضای مرخصی کرده بود اما بنا به دلایلی که مشخص نیست
ریاست زندان و دیگر مسئولین این تقاضا را رد کردن

ییهو این شعر تو ذهنم اومد خوب

من ملک بودم و فردوس برین جایم بودآدم آورد درین دیر خراب آبادم

سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوضبه هوای سر کوی تو برفت از یادم

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوستچه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناختیارب از مادر گیتی به چه طالع زادم

تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشقهردم آید غمی از نو به مبارکبادم

می خورد خون دلم مردمک دیده سزاستکه چرا دل به جگر گوشه مردم دادم

پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشکورنه این سیل دمادم ببرد بنیادم

بیست و چهار دانشجوی در بند

کمپین حمایت از خاتمی نیز در میان استقبال جوانان و دانشجویان و اشخاص مهم هنری و سیاسی در اریکه ایرانیان واقعا در شهرک غرب برگزار شد.
همه یک کلام از پیروزی خاتمی مرد محبوب سیاست ایران حرف میزدند و حمایت خود را اعلام میکردند

اما صحنه ای که نظر همه را بخود جلب کرد و همه را متاثر میساخت فریاد های دانشجویان شاکی پلی تکنیک بود که در حمایت از همکلاسی های زندانیشان فریاد سر داده بودند

باره دیگر صحنه دانشگاه و کلاس درس پایمال چکمه های شبه نظامی ها شد.

بیست و چهار دانشجوی در بند